Geschiedenis genealogie

 

Geschiedenis

Genealogie, sibbekunde of stamboomonderzoek is een discipline van geschiedkunde, die zich bezig houdt met voorouderlijk onderzoek en de afstamming van een familie. Het woord ‘genealogie’ komt uit het Grieks: ‘genea’ betekent ‘afkomst’ of ‘afstamming’ en ‘logos’ betekent ‘wetenschap’ of ‘kennis’.

Al in de bijbel komen uitgebreide geslachtsregisters voor en Hesiodus, na Homerus de oudst bekende Griekse dichter uit het midden van de achtste eeuw v.Chr., stelde al in zijn eerste werk ‘Theogonie’ genealogieën van godenfamilies samen. De term ‘geslachtsregister’ betekent overigens ‘geschiedenis van’, een soort van verkorte levensbeschrijving.

Stamboom van de twaalf stammen van Israel

Stamboom van de twaalf stammen van Israel
Bron: biblespace.wordpress.com

Het voornaamste belang van de geslachtsregisters was om aanspraak te kunnen maken op bepaald familiebezit; het kunnen aantonen van alle erfgenamen en rechthebbenden op een erfenis en het bepalen van bloedverwantschap. Priesters en Levieten (van de stam van Levi, één van de twaalf stammen van Israël) konden hun afstamming ermee aantonen om hun functies in de synagoge te mogen uitoefenen. De genealogie van de stam van Juda (tevens één van de twaalf stammen van Israël) en in het bijzonder van het huis David werd het belangrijkst geacht gezien de profetie dat de Messias hieruit zou worden geboren.

Veel volken uit de oudheid hielden trouwens uitgebreide geslachtsregisters bij. In het bijzonder de afstammingslijnen van hun priesters en koningen. Zo zijn er spijkerschrifttabletten met de geslachtsregisters van Babylonische en Assyrische koningen gevonden. Maar ook de Grieken, de Kelten, de Saksen en de Romeinen hielden geslachtsregisters bij.

 

Lijn van opvolging Edward IV, Richard III en Henry VII

Lijn van opvolging: Edward IV, Richard III en Henry VII. Uit ‘Biblical and genealogical chronicle from Adam and Eve to Edward VI, England’ (circa 1511).
Bron: British Library, King’s MS 395, ff. 32v-33r